اشعار ولی اله بایبوردی

همچو مهری شاه مردان جلوه ای بازتابی نور را از گوشه ایهشتمین اختر ولایت شد رضا پرچمش انداخت رو ما سایه ای

۰ ۴۰

تشنه در ساحل یمی رحمت تو را آب حی را نوش جان کن با رضااز افق تابید مهری تابناک هشتمین اختر ولایت بین ما

۰ ۳۳

از برین عرشی ندا آید مرا کی از این دیری برون آیی دلایادی از ایوب کن یعقوب هان خلوتی بود هر یکی را ماجرا

۰ ۴۴

میان باغ رضوان ببین هر امامی چو گل جلوه آرا چو مهری نماییچه وصفی کنم از رضا شاه مردان هدایت چراغی میان خلق هایی

۰ ۳۵

چه گویم از شه مردان این جهان فنا ز بیت اهل رسولی امام هشت رضاقلم به عجز خودی اعتراف می گوید امام جن و بشر همچو هر یک از آبا

۰ ۳۵

به نور مهر منوّر جمال جمله جهان بسان اهل ولایت میان خلق عیانفضیلتی که به احکام علم ربّانی چراغ راه هدایت بشد ولی زمان

۰ ۴۱

ز دنیا جیفه ای زیبا ملوسی فراری کن بسازی با فلوسیبه فردایی نیندیشی جز امروز چو کبکی جلوه با بانگ خروسی

۰ ۳۹

ز دنیایی رها خود را خردمند زند دنیا به رویت گر چه لبخندبپا دوری ز دنیایی که واهی فرار از جیفه دنیا ای برومند

۰ ۳۶

رها شو از مذمّت های دنیا فرار از نفس خاطی ای که دانابه دانایی توانا هر خردمند که با علمی میان خلقی هویدا

۰ ۳۷

نگاهی کن به روزی خالقی هان به دور از خلق باشی ای که انسانبه حال اندیشه ای کن ذکر او را برایت می دهد روزی به امکان

۰ ۲۷

دور از آن شبهه ناکی لقمه ای پهن رویت گشته نعمت سفره ایسدّ جوعی کن به دور از شبهه ها راه پیدا بر حلالی توشه ای

۰ ۳۷

حاجتی دست ببر پیش کسی که مسعود دست خالی نشوی هر چه بخواهی موجودناتمامی کرمش جلوه به رحمانیّت استجابت به دعا اجر بگیری مقصود

۰ ۳۹

پند والی را شنو از کردگار با هم اویی همنشین در روزگاردور از خلقی شوی با نفس پاک طی راهی مستقیمی رستگار

۰ ۳۷

اثر آن لحظه دارد هر کلامی کلامی را بیان عامل ، بدانیچو هر یک اولیایی کالنجومی خودی را رهنما هادی کسانی

۰ ۳۹

خُلق نیکو چو گوهری منظوم بین خلقی به عصمتی معلومبه عدالت چو حکم را اجرا احسن العدل نصرة المظلوم

۰ ۱۱۶

عدل ابرت را گشودی رو عموم دادگستر شهریاری با علومخُلق نیکو را هویدا بین خلق همچو مهری در میان ماهی نجوم

۰ ۳۲

به پیرامون خود گاهی نگاهی ببینی جلوه زیبا از گیاهیبه رویش هر گیاهی گویدش ذکر تمامی حال از شب تا پگاهی

۰ ۴۴

هر عبادت غیر ذکری عارفا داردش اندازه ای جز ذکر رادر تمامی حال ذکری را بیان بنده ای خالص خدا را هر کجا

۰ ۴۴

خوش به حالت غرفه ای را صاحبی ظاهری از باطنش رؤیت همیغرفه ها در جنّتی باشد بنام ساکنانش اهل ذکری ای رهی

۰ ۳۸

خدا را کند یاد هر آدمی خوشا آدمی با هم او همدمیبه ذکری الهی چنان مُشتغل نه غافل ز ذکری که حتّی دمی

۰ ۳۷

به حق عارف انسان به یاد خدا چو ذکری کند راه پیدا به ماکه ما ذاکرانیم در کوی او چه جایی مصفّا به خلوت لقا

۰ ۳۹

در تقلّا بود شیطان بارها آن چنان کاری که اغوا بین مالقمه نانی را اگر می خورد او می شدش اغوا که می کردش خطا

۰ ۳۲

گر بخواهی دین نگردانی تباه بهتر آن باشد که ترکی از گناهبا عمل احکام دینی ای بشر راه پیدا چون به پیرامون نگاه

۰ ۴۵

حرامی لقمه با خسران نمایی که دین را می کند جانا تباهیتباهی دین مردم آن زمانی بشر جانب به دوزخ شد هر آنی

۰ ۳۲