اشعار ولی اله بایبوردی

کار شیطانی به شرّی شد نما خیر خواهی با ملک خویی دلاآدمی هر لحظه در خُسران و خیر هر چه خسران خیر ثبتی هر دو را

۰ ۶۹

کور باطن نور را درکی چو لا چون ندارد باوری از ماجرانور مهری را ببیند همچنان با سخیف عقلی نه درکی حق را

۰ ۴۰

همچو مهری نور ، نوری شرع هان پرتو افشانی کند بر دیدگانرؤیتی لا کور ، بینا دل چرا شرع نوری را نه رؤیت بین مان

۰ ۴۹

با چراغ علمی ز تاریکی رها جای بس مهلک میان تاریک جاچون چراغی علم باشد رهنما طی راهی را به دور از هر خطا

۰ ۶۹

سلطه جویی پیشه کردی ای عجول همچو ابلیسی شدی دور از فضولگر چه گشتی تند خو عصیانگری از مقام انسانیت دور ای فضول

۰ ۶۹

آن زمانی از حسد کبری رها از حریصی بُخل دوری ای رهااز تمامی خبث با تقوا دلی دور جانا فارغ از نفسی هوا

۰ ۶۵

با مشقّت سخت طی این منزلی آفتی را ردّ ، با تقوا دلیدر میان راهی نما بس آفتی طی راهی را توانی ای ولی

۰ ۳۸

آرزو داری که با او همنشین هر کجایی هر زمان با او همینذکر رحمانی کنی هر لحظه ای همچو ماهی در محاقی همچنین

۰ ۶۹

بیش یادی کن خدایت را دلا هر زمانی حمد او را هر کجاای بشر خاکی ز ما پندی پذیر یاد اویی کن که اویی را ثنا

۰ ۷۰۴

هر زمانی چون مرا یادی بشر من تو را یادی کنم دوری ز شردر صراطی گام جانب خیرها با هم اویی همنشینی این چه فر

۰ ۴۵

لفظ الله الله از الّلهیان یا که هو هو بازگویی این کساناعترافی حمد او را هر زمان هر زمینی یا که موجود آسمان

۰ ۳۸

با خفی ذکری جلی او را ثنا لم یلد یولد خدایی را دلاما که از اویی به جانب او روان لحظه او را ذکر گویی هر کجا

۰ ۷۷

در لباس علمی میان خلقی نما خود شناسی گر شناسی غیر رابا محیطی آشنا عالم دلا خالقی را رؤیتی در هر کجا

۰ ۴۳

با خبر از اسم هر یک انبیا جانشین هر انبیایی اولیااولیایی کالنجومی هر یکی با خبر از اسم توحیدی دلا

۰ ۶۹

تا به حدّی عقل را گنجایشی درک اسمایی الهی را ولیگر چه با ایمان پذیرش اسم را هر زمانی با عنایت خالقی

۰ ۴۵

بعضی از اسمای خالق را دلا عقل ادراکی پذیرش اسم رابعض دیگر را به آیین شرع هان درک عقلی با کلامی آشنا

۰ ۳۹

آن زمان عزلت نشینی اختیار دور از فرزند و زن فامیل یارخوب بشناسی خودی را در میان گر چنین باشد شناسی کردگار

۰ ۳۱

گر چه دنیا را کنی ترکی دلا با فراهم توشه تقوا سیرهامی روی جایی سرایی ماندگار پر ز نعمت در میان نعمت رها

۰ ۵۳

نیست معبودی به جز پروردگار زنده بر پا هر زمانی پایداراز سبک خوابی گرانی دور هان اوست اکبر لحظه خلقی آشکار

۰ ۴۳

گر سکوتی عزلتی را اختیار سدّ جوعی بین خلقی آشکارپاک دامن با بلندی همّتی زنده داری شب کنی داری قرار

۰ ۵۰

راه را طی با کدامین آرزو طی منازل را رسی جایی نکوای رها از خاک جانب اُخروی بازگشتی خلق را جانب به او

۰ ۴۴

زنده داری شب کنم گر خلوتی اختیاری گر سکوتی جلوتیکم خوری عادت برایم سدّ جوع دور از خلقی ز خلقی منزوی

۰ ۸۶

گر چه چشمم خواب دارد قلب لا اعترافی ذوق عشقی برملاجذبه توحیدی کشد جانب به خود فارغ از خوابی چه گویم ماجرا

۰ ۴۱

سدّ جوعی چون بکردی اختیار چون رها از دنیوی آثار یارهمنشین با او هم او را رؤیتی حق نمایان چون تو با حق آشکار

۰ ۶۳