اشعار ولی اله بایبوردی

حمد خالق را ، به هر جا ای فلان هر کجایی با تو همراه او بداناو ز ما لا دور ، ما دوری ز او لا جدا از هم ، فراموشی عیان

۰ ۵۵

همچو کوهی باش محکم استوار در برابر تند بادی پایدارای بشر خاکی برون از اضطراب استقامت با صبوری ماندگار

۰ ۸۴

حق یکی باشد چه کم بیشی دلا عارفی باشی ملامت پیشه یاآرمانی مکتبی را کن نگاه واحدی ره بی نهایت راه ها

۰ ۴۲

خاطری رنجیده داری ای بشر کی برون از رنج دوری از شررمضطرب احوال را آرامشی کی حصولی با یقین حاصل ثمر

۰ ۵۰

گاه شکّی در یقین حاصل دلا با گمان ظنّی میان خلقی نماگر چه گاهی بنده را باشد یقین راه پیدا در یقین شک برملا

۰ ۴۶

با بُراقی در نوردید آسمان تحت فرمان ختم مرسل آن زمانچون رسید آن جا بُراقی باز ماند سیر با رفرف به اتمام ای فلان

۰ ۵۹

گر یقین انسان ببودش بیشتر در هوا می رفت تا سیری سفرهمچو من او داشت معراجی دلا تحت فرمان خالقی مجری بشر

۰ ۳۹

گاه در علم الیقین حق عین آن اختلافی هست ما بین دوستانبا یقین کامل نگر اهداف را هر سه علمی راه پیدا آن زمان

۰ ۴۲

هیچ پرسی با یقین علمی دلا طی راهی را گذر از ماجراهمچو ابراهیم داری گر یقین رؤیتی حق را حقیقت برملا

۰ ۴۷

با یقین رازی شدی هان آشنا با مقامی رتبه علمی برملابین ما مخلوق عالم تا ابد حرمتی داری چو خورشیدی نما

۰ ۴۷

درک اشیا را خدایی مهربان خالقی را درک لا اشیا همانتا به حدّی درک ادراک آدمی اعترافی گر توانا ناتوان

۰ ۷۷

واگذاری کار خود را بر خدا چون بر او کردی توکّل مؤمناپیشه صبری کرده با تقوا دلی طی راهی را که از دنیا رها

۰ ۴۴

آزمونی هر وجودی را خدا با هدف خلقت جهانی هر کجاهر وجود از او به جانب او روان رخت خود بندد که دنیا را رها

۰ ۶۳

گر امداد خواهی خدا را روا از او یاد کردی رها از بلاچو مؤمن پسندیده دارد صفات ز مؤمن پذیرش توکّل خدا

۰ ۵۵

روز و شب تسبیح او را کائنات خلق تمحیدی کنندش در حیاتگر چه تقدیس است پاکی ذات او ما که خود تمجید او را تا ممات

۰ ۵۴

با وجود حق ، کائنات آمد پدید هر چه در هستی به خلقت آفریدهر وجودی حمد او را هر کجا گر به روزی محو سیما ناپدید

۰ ۳۵

با خدا همراه گشتی همنشین از رگی گردن خدا در قرب بینآن چنان زی در صراطی مستقیم گام برداری رها از این زمین

۰ ۳۹

با زبانی حمد او را هر زمان فارغ از اسمای حُسنی ای فلانعارفی دانی که هر یک کائنات خالقی را یاد حمدی با زبان

۰ ۴۸

با تحمل رنج عاید دسترنج کمتر افرادی ز سختی برده گنجلا یموتی قُوت را طالب شدی همچو ققنوسی مرنجانی مرنج

۰ ۴۸

خوش بر احوال آن سعادت بندگان دور از آتش عذابی آن زمانلابه عجزی گر بزرگ اندوه لا از چه ترسی با رجایی در امان

۰ ۵۳

آب موجی زد ، زمین را آفرید چون حبابی کف زمینی را پدیدحکم کف چون آب ، آبی را نفوذ در زمین جاری به جنبش ناپدید

۰ ۴۵

سرخ گون روغن ببینی آسمان رو به نابودی چه صورت ها همانصورتی نابود گردد صورتی جوهری باقی بماند هر زمان

۰ ۵۰

یاد روزی کن زمین غیر از زمین آسمان غیر آسمان گردد همینبازگشتی هر وجودی را دلا جنّتی با دوزخی لا همنشین

۰ ۳۲

نامه اعمالی بشر را هر زمان هر چه حادث ثبت در دفتر همانعاقبت خیری نصیب آن کس دلا خیر را ثبتی به دور از شرّ هان

۰ ۶۵