اشعار ولی اله بایبوردی

بنده یادی کن مرا یادی تو را هر کجایی یاد کن آنجا خداما که از اویی به اویی بازگشت بازگشتی هر چه در هستی دلا

۰ ۴۶

یاد اویی می کنم یادی مرا ای به یادت خلوتی دارم بیاهر طرف رویی کنم آنجا تویی نزد مایی گر چه ما دور ای خدا

۰ ۴۳

با خفی گاهی جلی ذکری دلا خالقی را حمد گفتی بارهاای رها از خاک جانب مینوی خوش به حالت نامه اعمالی تو را

۰ ۳۸

با چه ادراکی نظر بر آسمان افکنی جانا که سیری با روانبا روان سیری کنی هر جا دلا آرزو داری گذر از کهکشان

۰ ۳۲

بشنوی با گوش جان آن نغمه را همچو موسی نار را رؤیت دلاگاه چون ایوب گردی جان من در درون ماهی چو یونس برملا

۰ ۴۳

غفلتی ما را فراموشی دلا یاد آن روزی کنی کیفر تو راای رها از خاک با ارواحیان هر کسی با توشه تقوایی رها

۰ ۴۳

حال را بنگر جهانی غرق خون موقعیت اجتماعی در جنونبس حوادث بشنوی از این و آن دور از مسئولیت باری کنون

۰ ۴۰

با هوا نفسی که داری کی رها از پلیدی دور دوری از هوانفس خاطی را چسان باید ادب در درون خاکی چو زندانی نما

۰ ۳۲

با طهارت قلب گویی ذکر را ای که انسانی به تقوایی نمامتقی آن وقت گردی با یقین راه دل بندی که دوری از هوا

۰ ۳۶

پایبند عهدی بمانم هر کجا یاد اویی می کنم یادی مراادعایی لا به پاکی نفس هان با نکو خُلقی ز هر رجسی جدا

۰ ۳۷

یاد من باشی تمامی حال ها ای مرا مونس به هر جایی دلاهر کجا باشم تو آنجایی خدا خلوتی دارم به جلوت ها نما

۰ ۵۱

رها از عُجب شخصیت کذایی فروتن باش همچون چشمه هاییطبیعت را کنی سیراب جانا که شاید از منیّت ها رهایی

۰ ۱۸۱

علومی اختیاری چون خدایی به آن منزل رسی دور از جداییمیان معشوق و عاشق گفتمانی چو آن پروانه ای خود را فدایی

۰ ۲۸

چرا ترکی صداقت باب را هان حصولی آن معارف را به هر آنکه با علمی رسانی خود به منزل که با او همنشینی ای پری جان

۰ ۳۵

با ادب آداب دانی آشنا او مرا ارشاد هر جا رهنمااو مرا همراه ، من همراه او منحرف از راه لا گر ادّعا

۰ ۴۶

رو به اتمامی اگر آداب را عادتی گردد نکویی بین ماای رها از خاک با افلاکیان خُلق نیکو هر عملکردی نما

۰ ۳۳

انبیا را وارثانی اولیا وارثان هر اولیایی هر کجاشد ولی هر اولیا را جانشین اولیایی کالنجومی ای رها

۰ ۴۰

کنی حمدی خدا را ای بشر خاک به پاکی دل خدا را ذکر دل پاکخداوندی ز رگ گردن به ما قرب تقرّب ، ما چرا دلگیر غمناک

۰ ۳۷

بشر خاکی یکی از جلوه اشیا که اشرف در جهانی گشت جاناچه باید گفت حاکم آن خداوند بشر را برتری بخشید هر جا

۰ ۴۴

جهانی را بهین وجه آفریدش به دور از هر شقاوت خلق کردشچه علت از جهانی تیره بختی شود حادث بدی ها را گزیدش

۰ ۵۰

بلا اهلی تحمل هر بلا را ز ایوبی کنی یادی تو جانابرابر سخت ایامی صبوری چنان صبری به سختی گر بلایا

۰ ۴۴

ادب حکمی کند انسان والا به یاد از او بیفتی ذکر او رابه یاد از عافیت صحّت درونی بیفتی چون هم او را ذکر هر جا

۰ ۹۰

خوشا صابر چنان صبری کنی هان شکایت از کسی لا ای که انسانچنان صبری کنی صبری جمیلی به یاد ایوب افتی صبر هر آن

۰ ۴۲

به موج آبی که در دریا نمایان گهی بالا روان گاهی چو افتاننگاهی افکنی حاصل یقینی گهی آرام گاهی هم خروشان

۰ ۴۰