پیک بشارت آید روزی به خلق هایی
ناظر خدای سبحان از عرش این ندایی
بیدار خفتگانی تا این خبر چه باشد
اما صد حیف مردم درگیر لا رهایی
درگیر حب دنیا فارغ ز قوم و خویشی
با زرق و برق سازش دنبال جیفه هایی
فارغ جهان ز معنا روی آوری به ثروت
با ثروتی تکبر فخری میان مایی
دیوان سرای عالم مشروط گشته جانا
چون خیط اسود ابیض تشخیص لا نهایی
مه در محاق بینی شبهت حلال آید
بس ساکنان عالم مدهوش در هوایی
شرحی توان چه گویم از نفس ورز عالم
چون خورده بس رطب ها منع لا رطب به مایی
مردم گرفته بینی درگیر نفس خاکی
انگشت شمار بینی فاتح به نفس غایی
خوبان در انزوایی فارغ ز نفس خاطی
حافظ خودی ز خودشان محبوب آشنایی
با قوت ساز باید گر لا یموت باشد
عبد آن کسی بباشد سیراب نفس رایی
والی کجای عالم پاکی سرشت آمد
تا کوچ از همین جا جانب به نا کجایی
وبلاگ اشعار ولی اله بایبوردی
