وبلاگ اشعار ولی اله بایبوردی

» به امیدی ( شعر نو )

نگران است هنوز

چشم مستانه پیر

چون که بیند

بتپد سینه خاک

چه قدر زحمت شد

به دو بیل و یه کلنگ

از دم صبح

به

سرخی شفق

زحمت و رحمت بود

زحمت از کار و تلاش

رحمت از زاده خاک

به امیدی

که به ابری باران

حاصل کشت

دو چندان

شاید

۰ نظر / ۸۱ بازدید