چرا بیگانه ما خود آشناییم
که با بلوا دلی وادی بلاییم
نما رخ را دمی تا رؤیتی ما
گشا بابی که هر یک داخل آییم
به دردی مبتلا خواهان درمان
که از قالوا بلی ما مبتلاییم
جدا از خالقی هان ما نه هرگز
که با خالق تمامی حال ماییم
نما عکسی هزاران جلوه آرا
به هر یک جلوه ای جاذب چراییم
چو قطب آهنربایی جذب دل را
به هر جانب روان جانب خداییم
به جانی مانده نیمی کن نگاهی
پذیرش جان ما گر بی نواییم
نوا نی نامه ها دارد چه گریان
چه گریان ناله حالان در عزاییم
تو را نشناختیم ما ای عزیزان
تویی سلطان نما چون ما نماییم
نما رخ را کنم رؤیت دل آرام
به آرامی رها فانی فناییم
نوازش گوش خود را با غزل ها
به هر یک قالبی شعری سراییم
ولی عاشق شدی عاشق نما را
جدا از عشق لا گر ما جداییم
وبلاگ اشعار ولی اله بایبوردی
