چه گریان چشم بر مؤلا حسین جان
که از کارش تمامی خلق حیران
روایت از مفید آمد که این بار
که عبدالله و منذر هر یکی یار
ز حج فارغ شدند بستند همت
کنند یاری حسین را اوست حجّت
شتابان تاختند آنجا که مؤلا
مکان زروا ملاقات با حسینا
بدیدند مرد کوفی را که در ماند
حسین را دید راهش را بگرداند
حسین راهی شدند ما من و منذر
به جانب مرد کوفی رفته در بر
سلامی کیستی ای مرد گویی
چه نامی از کجایی تا چه کویی
که نامم بَکر از جایی بیایم
که هانی مسلم اش را کشته دیدم
از او دوری خبرها را رساندند
نه مخفی آشکارا عرض دادند
چو بشنیدش الیه راجعون را
بگفتندش به آرامی به نجوا
کمک یارت نه کوفی ای حسین جان
تو را دعوت کشندت مرد میدان
که بوی فتنه می آید دلا جنگ
که کوفی مردمان پر کینه در ننگ
به خون خواهی مسلم یا که شربت
بیاید نوش تا افتاد تربت
که بعد ازمرگ ایشان نیست خیری
بدانستند عزمی جزم قطعی
به یاری آمدند دور از حسین هان
که عبدالله و مُنذر دور از ایشان
گروهی این چنین گفتند مؤلا
جدا کارت ز مسلم کوفه درآ
که مردم انجمن دورت حسین جان
که دشمن دفع گردد متحد هان
چو ختم الماجرا را بود آگاه
جوابی لا بپیمودش دلا راه
دلاور مرد تاریخ اند اینان
حسین ابن علی هم مرد میدان
وبلاگ اشعار ولی اله بایبوردی
