سیاحت گر بیابان یا که دریا توسّل هر کسی امداد از ماسلامت راه را تضمین نکویی توسّل بر تقی کن راه پیدا

۰ ۴۳

به خاطر عافیت از هر بلایی خدا را خوان توسّل بر رضاییبه دلجویی غریبان راه پیدا غریب افتادگان از غم رهایی

۰ ۴۹

صدا کن پنجمین هادی امامت به خوشنودی خدا راضی ولایتبه جعفر صادقی هر یک امامی توسّل کن که رحمت باب عنایت

۰ ۵۲

امان خواهی ز گمراهی رهایی برو دامن کسی گیری امانیز شر جنّی و انسانی شیاطین توسّل بر علی اربع امامی

۰ ۴۲

دادرس فریاد رس گشتی رضا در خراسان ناحیت چون مهر سابر رضایی چون توسّل برّ و بحر بذل عنایت باب بازی بسته لا

۰ ۴۳

سلاطین قبله گاهی گشت دربار همان بابی حُجج ثامن در این کاررضا چون مهر باشد آسمانی منوّر رحمتش نشأت ز دادار

۰ ۴۱

برهنه پا ، بدیدند مأمونی را به سر خود می زدش نالان هویدابه خاطر خوف از شورش عمومی چنان مُضطر چه کاری کرد حالا

۰ ۴۱

آن زمان ثامن حق ترک زمین ناله شیون ز زمینی که غمیناز زمین طوس رسیدش به سما آبنوسی فلکی گشت حزین

۰ ۲۸

راه ها طی به امیدی که رضا کوبه بابی بزنی بسته چو لامنزوی گوشه نشستی چه کنی اذن خواهم ز رضا شاه ولا

۰ ۳۹

همچو مهری شاه مردان جلوه ای بازتابی نور را از گوشه ایهشتمین اختر ولایت شد رضا پرچمش انداخت رو ما سایه ای

۰ ۳۹

تشنه در ساحل یمی رحمت تو را آب حی را نوش جان کن با رضااز افق تابید مهری تابناک هشتمین اختر ولایت بین ما

۰ ۳۲

از برین عرشی ندا آید مرا کی از این دیری برون آیی دلایادی از ایوب کن یعقوب هان خلوتی بود هر یکی را ماجرا

۰ ۴۳

میان باغ رضوان ببین هر امامی چو گل جلوه آرا چو مهری نماییچه وصفی کنم از رضا شاه مردان هدایت چراغی میان خلق هایی

۰ ۳۴

چه گویم از شه مردان این جهان فنا ز بیت اهل رسولی امام هشت رضاقلم به عجز خودی اعتراف می گوید امام جن و بشر همچو هر یک از آبا

۰ ۳۳

به نور مهر منوّر جمال جمله جهان بسان اهل ولایت میان خلق عیانفضیلتی که به احکام علم ربّانی چراغ راه هدایت بشد ولی زمان

۰ ۴۱

ز دنیا جیفه ای زیبا ملوسی فراری کن بسازی با فلوسیبه فردایی نیندیشی جز امروز چو کبکی جلوه با بانگ خروسی

۰ ۳۹

ز دنیایی رها خود را خردمند زند دنیا به رویت گر چه لبخندبپا دوری ز دنیایی که واهی فرار از جیفه دنیا ای برومند

۰ ۳۵

رها شو از مذمّت های دنیا فرار از نفس خاطی ای که دانابه دانایی توانا هر خردمند که با علمی میان خلقی هویدا

۰ ۳۶

نگاهی کن به روزی خالقی هان به دور از خلق باشی ای که انسانبه حال اندیشه ای کن ذکر او را برایت می دهد روزی به امکان

۰ ۲۶

دور از آن شبهه ناکی لقمه ای پهن رویت گشته نعمت سفره ایسدّ جوعی کن به دور از شبهه ها راه پیدا بر حلالی توشه ای

۰ ۳۶

حاجتی دست ببر پیش کسی که مسعود دست خالی نشوی هر چه بخواهی موجودناتمامی کرمش جلوه به رحمانیّت استجابت به دعا اجر بگیری مقصود

۰ ۳۹

پند والی را شنو از کردگار با هم اویی همنشین در روزگاردور از خلقی شوی با نفس پاک طی راهی مستقیمی رستگار

۰ ۳۶

اثر آن لحظه دارد هر کلامی کلامی را بیان عامل ، بدانیچو هر یک اولیایی کالنجومی خودی را رهنما هادی کسانی

۰ ۳۸

خُلق نیکو چو گوهری منظوم بین خلقی به عصمتی معلومبه عدالت چو حکم را اجرا احسن العدل نصرة المظلوم

۰ ۱۱۶